Bij het zien van ganzendotjes krijg ik nog altijd een steekje in mijn hart. Soile en Iona hadden in de gracht een keer zo'n dotje gevonden, moederziel alleen. Ze doopten 'm Mozart en deden 'm in een doos met lapjes. Al heel gauw verbleef Mozart niet meer in de doos, maar liep hij gedurig overal achter ons aan met z'n flepflepvoeten. Toen ie wat groter en onhoudbaar werd en moest leren zwemmen, bouwde Hanz een kooi in de tuin, half in de vijver, half op het land, met een loopplankje de vijver in. Niet lang daarna belde onze tuinbuuf geschokt op: Mozart was door de spijlen naar buiten getrokken en bruut onthoofd. Een zwerfkat, vermoedden we. De nare aanblik heeft Hanz ons bespaard, hij heeft terstond een grafje gegraven en Mozart de laatste eer bewezen.
3 opmerkingen:
prachtig, al die dotjes//
ik ken dat geluk bij het zien van zulks vee
Bij het zien van ganzendotjes krijg ik nog altijd een steekje in mijn hart. Soile en Iona hadden in de gracht een keer zo'n dotje gevonden, moederziel alleen.
Ze doopten 'm Mozart en deden 'm in een doos met lapjes. Al heel gauw verbleef Mozart niet meer in de doos, maar liep hij gedurig overal achter ons aan met z'n flepflepvoeten.
Toen ie wat groter en onhoudbaar werd en moest leren zwemmen, bouwde Hanz een kooi in de tuin, half in de vijver, half op het land, met een loopplankje de vijver in.
Niet lang daarna belde onze tuinbuuf geschokt op: Mozart was door de spijlen naar buiten getrokken en bruut onthoofd. Een zwerfkat, vermoedden we.
De nare aanblik heeft Hanz ons bespaard, hij heeft terstond een grafje gegraven en Mozart de laatste eer bewezen.
Arme arme Mozart. Ontroerend verhaal Trudie. Leuk dat je ook hier aanwezig bent!!!!!
Een reactie posten